Bugün yüzbinlerce insan Ankara, Tandoğan meydanında buluştu…
“Cumhuriyetimize sahip çıkalım” sloganıyla.

Kabul edelim, Cumhuriyet ve demokrasi, Türk Halkına altın tepside sunuldu. 1923 öncesi savaşan genç, yaşlı, kadın erkek onca şehit, gazi henüz Cumhuriyetin, demokrasinin anlamını bilmiyordu belki de… Bildikleri, vatanlarının bazı güçlerce paylaşılmaya çalışıldığı (-ki sonradan emperyalist güçler olduklarını öğrendiler) ve ülkeyi o dönem yönetenlerin onlarla işbirliği içinde olmalarıydı…

Neler yaşandığını, dramatize etmeye gerek kalmaksızın hepimiz biliyoruz. Türk Milletinin kurtuluşunun savaşı bittiğinde, Gazi Mustafa Kemal’in dilediği bir rejimi yerleştirmek için gücü, güveni ve otoritesi mevcuttu. Öyle ki, yüzyıllardır var olan sistemi devam ettirmek mümkün ve olasılıkla daha kolayken “Türk milletinin karakterine ve adetlerine en uygun olan idare, Cumhuriyet idaresidir.” (1924) diyerek, Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasını sağlamıştır. Bu aşamadaki mücadele, topla, tüfekle, tırpanla meydanlarda yapılan mücadeleden çok daha zor iken, Mustafa Kemal ve yüzlerce aydın bunu mümkün kılmıştır. 10-15 yıl içerisinde gerçekleştirilen devrimler mucize denilecek derecede muntazamdır.

Biz gençler, bize altın tepside sunulmuş bir cumhuriyetin çocuklarıyız. Paranın değerini bilmeyen zengin aile çocuklarından farkımız yok. Bugüne kadar hep cumhuriyetçi teyzeler, cumhuriyetçi amcalar gördük. Halbuki Mustafa Kemal Atatürk “Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve yaşatacak sizsiniz.” sözleriyle bizlere emanet etmişti bu rejimi.

Gün gelip de, çocuklarımız yahut torunlarımız; “eskiden cumhuriyetle yönetiliyormuşuz” cümlesini kurmamalı!

Gün gelip de “bir zamanlar laik bir ülkede yaşıyorduk” cümlesini kurmamalıyız!

Bugün veya yıllar sonra, Cumhuriyetimizin temellerinin sarsılıp sarsılmadığının farkına, ayırdına varabilecek donanımda olmak zorundayız.

Sonsuz güzelliklere,
Işık ve Sevgiyle…

Yorum yapılmamış »